Παρατηρήσεις του Δυτικού Μετώπου για το ΠΕΣΔΑ Αττικής

Στις 31/5/2021, η ΕΕ του ΕΔΣΝΑ παρέλαβε το νέο Περιφερειακό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ) Αττικής, από την κοινοπραξία των μελετητικών γραφείων, στα οποία είχε ανατεθεί η εκπόνησή του. Από τα βασικά παραδοτέα εκκρεμεί η παράδοση της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) του ΠΕΣΔΑ.

Το Δυτικό Μέτωπο εξέδωσε τις παρατηρήσεις του:

Η πρώτη παρατήρηση αφορά στο γεγονός ότι μια σειρά από τις προβλέψεις του νέου ΠΕΣΔΑ έχουν αρχίσει να υλοποιούνται, παρότι δεν προβλέπονται ή έρχονται σε αντίθεση με το υφιστάμενο ΠΕΣΔΑ, που εγκρίθηκε το Δεκέμβρη του 2016. Αυτό δείχνει την απουσία διάθεσης ουσιαστικού διαλόγου και την πρόθεση να επιβληθούν -με συνοπτικές διαδικασίες- προειλημμένες αποφάσεις, ορισμένες από τις οποίες έχουν δρομολογηθεί επί των ημερών της προηγούμενης διοίκησης (νέος ΧΥΤΑ, επέκταση ΕΜΑΚ). Όπως έχουμε επισημάνει και με άλλες αφορμές, τον πραγματικό σχεδιασμό της διαχείρισης των αποβλήτων τον κάνουν οι εργολάβοι, με τις κατά καιρούς διοικήσεις να προσαρμόζονται στις επιθυμίες και στις επιδιώξεις τους.

Το σχέδιο εξετάζει και προτείνει πολιτικές διαχείρισης για πολλές κατηγορίες αποβλήτων (απόβλητα αστικού τύπου – ΑΣΑ, βιομηχανικά απόβλητα, γεωργοκτηνοτροφικά απόβλητα, λοιπά επικίνδυνα απόβλητα, απόβλητα εκσκαφών, κατασκευών και κατεδαφίσεων – ΑΕΚΚ, λοιπά ρεύματα αποβλήτων που εμπίπτουν στην εναλλακτική διαχείριση, επικίνδυνα απόβλητα υγειονομικών μονάδων – ΕΑΥΜ). Στο κείμενο αυτό εστιάζουμε στη διαχείριση των αποβλήτων αστικού τύπου (ΑΣΑ), όπου και διαπιστώνονται οι πιο κραυγαλέες επιλογές.

I. ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ ΑΣΑ

Η μελέτη δίνει τα παρακάτω στοιχεία για τα οικιακού τύπου ΑΣΑ και τα προσομοιάζοντα με αυτά, για το έτος 2019:

Σε αυτές τις ποσότητες προσμετρά άλλους 163.979,00 τόνους βιομηχανικών και εμπορικών αποβλήτων συσκευασίας (ΒΕΑΣ), οπότε θεωρεί ότι η συνολική ποσότητα των ΑΣΑ ανέρχεται σε 2.198.746,00 τόνους. Ο υπολογισμός γίνεται προσεγγιστικά, βασιζόμενος στην εκτίμηση του εθνικού σχεδίου διαχείρισης αποβλήτων (ΕΣΔΑ) ότι τα ΒΕΑΣ αποτελούν το 7,46% του συνόλου των ΑΣΑ. Σε κάθε περίπτωση δε δίνεται η ποσότητα των ΒΕΑΣ που ανακυκλώνεται, παρά μόνο η συνολική. Σε κάποιο σημείο γράφεται ότι η ποσότητα των ΒΕΑΣ είναι αυτή που συλλέγεται, ότι δηλαδή έχουμε ανάκτηση 100%. Δεν είναι, όμως, έτσι. Στη σελίδα 34 γίνεται λόγος για συνολική ανάκτηση στην πηγή 351.177,96 τόνων. Αν από την ποσότητα αυτή αφαιρέσουμε τα ανακτήσιμα του παραπάνω πίνακα, μας μένουν 99.597,81 τόνοι. Συνεπώς, στην καλύτερη περίπτωση, η προδιαλογή από τα ΒΕΑΣ δεν ξεπερνά τους 100.000 τόνους.

Επίσης, παρουσιάζεται προδιαλογή οργανικών στον καφέ κάδο ύψους 21.209,15 τόνων, κάτι που δεν ισχύει. Η ίδια η μελέτη αναφέρει (σελίδα 19) ότι από τον καφέ κάδο των δήμων συλλέχθηκαν 2.428,82 τόνοι. Στα απολογιστικά στοιχεία του ΕΔΣΝΑ για το 2018 αναφέρεται ότι η συνολική προδιαλογή οργανικών (καφέ κάδος, λαϊκές, λαχαναγορά κ.λπ.) ήταν 4.621,96 τόνοι. Τέλος, στη σελίδα 34 αναφέρεται ότι η χωριστή συλλογή βιοαποβλήτων ήταν 57.431,01 τόνοι. Αν αφαιρέσουμε τα κλαδέματα (55.365,53 τόνοι) απομένουν 2.065,48 τόνοι (!). Με πολύ μεγάλη ελαστικότητα, μπορούμε να δεχτούμε ότι η πραγματική προδιαλογή οργανικών είναι της τάξης των 5.000 τόνων και πως ότι γίνεται οφείλεται κυρίως στα πράσινα – κλαδέματα.

Πουθενά δεν τεκμηριώνεται η προδιαλογή 67.665 τόνων έντυπου χαρτιού. Το σχετικό πρόγραμμα του ΕΔΣΝΑ για συλλογή έντυπου χαρτιού δεν υφίσταται ουσιαστικά και αυτό μας κάνει να εκτιμούμε ότι είναι αδύνατον να συλλέγονται πάνω από 10.000 τόνοι έντυπου χαρτιού.

Η πραγματική ανάκτηση

Με βάση τις παραπάνω παραδοχές, ο παρακάτω πίνακας δίνει μια πιο ρεαλιστική εκτίμηση του σημερινού επιπέδου της ανάκτησης με προδιαλογή υλικών.

Συνεπώς, μόνο το 13.48% των παραγόμενων ΑΣΑ προδιαλέγεται στην πηγή, ενώ το 86,52% παραμένει σε σύμμεικτη μορφή και οδηγείται είτε απευθείας για ταφή στο ΧΥΤΑ Φυλής (το μεγαλύτερο μέρος), είτε για επεξεργασία στο εργοστάσιο ΕΜΑΚ. Δηλώνεται ανάκτηση στο ΕΜΑΚ 56.400 τόνων, από τους οποίους τα πραγματικά ανακυκλώσιμα δεν είναι παραπάνω από 15.000 τόνους, σύμφωνα με ανάλυση στοιχείων του ΔΥΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ για το 2018, δηλαδή ποσοστό 0,73% του συνόλου των ΑΣΑ. Τελικά, η συνολική ανάκτηση είναι 14,21%, ενώ σε ταφή οδηγείται το 82% των παραγόμενων ΑΣΑ (το υπόλοιπο αντιστοιχεί σε απώλειες, κατά τη διάρκεια των μεταφορών – συμπιέσεων και της επεξεργασίας στο ΕΜΑΚ).

II. ΣΤΟΧΟΙ

Το υφιστάμενο ΠΕΣΔΑ, με χρονικό ορίζοντα το 2020, έβαζε τους εξής στόχους:
• Ανάκτηση υλικών, με προδιαλογή υλικών 52,66%
• Ανάκτηση μέσω μηχανικής επεξεργασίας 25,56%
• Τελική διάθεση – ταφή σε ΧΥΤΥ 21,78%

Παρά τα ανακριβή στοιχεία της παρούσας μελέτης, που επισημάναμε παραπάνω, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι στόχοι του ισχύοντος ΠΕΣΔΑ παρέμειναν μακρινό «όνειρο», γεγονός που οφείλεται στις σοβαρές παραλείψεις του, στην απουσία πολιτικής βούλησης για την υλοποίηση του μοντέλου της αποκεντρωμένης διαχείρισης και στην υποταγή και σύμπλευση με τα εργολαβικά συμφέροντα, που λυμαίνονται τον τομέα της διαχείρισης αποβλήτων.

Σε αντίθεση με την κοινή λογική, οι συντάκτες της μελέτης του νέου ΠΕΣΔΑ αποδίδουν αυτήν την αποτυχία στην αντίληψη της αποκέντρωσης -που, ωστόσο, δεν υποστηρίχθηκε από την προηγούμενη διοίκηση- και προετοιμάζουν, από την αρχή, το έδαφος για ενίσχυση του συγκεντρωτικού μοντέλου, αφού εστιάζουν στις κεντρικές υποδομές. Δε μας διαφεύγει το γεγονός ότι η κριτική στην προηγούμενη διοίκηση της περιφέρειας γίνεται «εξ απαλών ονύχων», γεγονός που επιβεβαιώνει μια γενικότερη σύμπλευση στο κάδρο των εργολαβικών επιδιώξεων.

Το νέο ΠΕΣΔΑ, όπως γίνεται συνήθως, δεν υπολείπεται σε φιλόδοξους -επιμέρους και γενικούς- στόχους:
• Κάνει μια πολύ επιφανειακή και ατεκμηρίωτη εκτίμηση για την εξέλιξη του πληθυσμού και της παραγωγής ΑΣΑ.
• Καθιερώνει την υποχρεωτική χωριστή συλλογή των βιολογικών αποβλήτων, έως 31 Δεκεμβρίου 2022, τα οποία θα οδηγούνται σε Μονάδες Επεξεργασίας Βιοαποβλήτων (ΜΕΒΑ), από όπου, μετά από αερόβια ή αναερόβια επεξεργασία, θα παράγεται «κόμποστ υψηλής ποιότητας» κι ενδεχομένως και βιοαέριο προς ανάκτηση ενέργειας.
• Συντηρεί το υφιστάμενο διαβλητό και αναποτελεσματικό σύστημα των ιδιωτικών συστημάτων ανακύκλωσης, αναπροσαρμόζοντας προς τα πάνω τους επιμέρους στόχους ανάκτησης συγκεκριμένων υλικών.
• Μιλά γενικά για «Δημιουργία ενός ολοκληρωμένου, συνεκτικού και σύγχρονου δικτύου υποδομών διαχείρισης αποβλήτων, με χρήση των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών, στη βάση των αρχών της εγγύτητας και της αυτάρκειας και βάσει των αρχών της κυκλικής οικονομίας», διατύπωση που ωραιοποιεί τα όσα ακραία σχεδιάζονται και αναφέρονται στη συνέχεια.
• Προσδοκά «Χαμηλά ποσοστά ταφής, κάτω του 10% μέχρι το 2030 σε συνδυασμό με ενεργειακή αξιοποίηση των υπολειμμάτων ΑΣΑ και των δευτερογενών (απορριμματογενών) καυσίμων» και «Διασφάλιση της ασφαλούς υγειονομικής ταφής των υπολειμμάτων της επεξεργασίας με κατάλληλη διαστασιολόγηση βάσει του νέου ΠΕΣΔΑ».

Κομβικό σημείο η υιοθέτηση της καύσης

Σε αντίθεση με το προηγούμενο εθνικό σχέδιο (ΕΔΣΑ) και το υφιστάμενο ΠΕΣΔΑ Αττικής, εισάγεται στη διαχείριση των ΑΣΑ η καύση. Γι’ αυτό και στο γενικό ισοζύγιο υπεισέρχεται πλέον και η κατηγορία του απορριμματογενούς δευτερογενούς καυσίμου. Η αναφορά (στη σελίδα 48), μάλιστα, σε «βιολογική επεξεργασία με σκοπό την παραγωγή δευτερογενούς καυσίμου» παραπέμπει σε αναβίωση των μονάδων βιολογικής ξήρανσης για παραγωγή SRF. Η καύση θα γίνεται είτε σε μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, είτε σε βιομηχανίες (π.χ. τσιμεντοβιομηχανίες) αντικαθιστώντας άλλα καύσιμα.

Σύμφωνα με τους μελετητές «Η αναθεώρηση του ΠΕΣΔΑ έχει ως στόχο σε λιγότερο από 10 έτη να πετύχει ποσοστό επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης 60% και ταφής μικρότερο από 10%. Οι πίνακες που ακολουθούν δείχνουν αν μπορεί να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, με ποιες προϋποθέσεις και με τι συνέπειες στο περιβάλλον και στην «τσέπη» των πολιτών.

Οι ποσότητες, προτού ξεκινήσει η επεξεργασία των σύμμεικτων απορριμμάτων στις ΜΕΑ, έχουν ως εξής:

Ο πίνακας αυτός δείχνει ότι το ποσοστό των σύμμεικτων εξακολουθεί, σε βάθος χρόνου, να παραμένει υψηλό (πάνω από 40%), κρατώντας μόνιμα σε συγκεκριμένα επίπεδα την προδιαλογή των υλικών, παρότι το μεγαλύτερο μέρος των ΑΣΑ είναι θεωρητικά ανακυκλώσιμο. Αυτό γίνεται συνειδητά, για να τροφοδοτούνται με μεγάλες ποσότητες πρώτης ύλης (σύμμεικτα) οι ΜΕΑ και στη συνέχεια οι μονάδες καύσης, που θα καίνε τα δευτερογενή καύσιμα που παράγουν οι ΜΕΑ. Μην ξεχνάμε ότι οι συμβάσεις που υπογράφονται (ΣΔΙΤ) είναι για 30 χρόνια, περίπου. Για τον ίδιο λόγο, οι ΜΕΑ στήνονται με τέτοιο εξοπλισμό και τέτοια λειτουργία, ώστε αντί να εξυπηρετούν την περαιτέρω ανάκτηση, εξυπηρετούν την παραγωγή καυσίμων. Ο παρακάτω πίνακας, που δείχνει τι «παράγουν» οι ΜΕΑ, είναι αποκαλυπτικός.

Έχει ενδιαφέρον να δούμε και ποιο είναι το ισοζύγιο, μετά την επεξεργασία των σύμμεικτων (και των υπολειμμάτων των κέντρων διαλογής ανακυκλώσιμων υλικών – ΚΔΑΥ). Στην περίπτωση αυτή, η παραδοχή είναι ότι οδηγούνται για καύση μόνο τα δευτερογενή καύσιμα -που παράγονται στις ΜΕΑ- και το όποιο υπόλειμμα (από τη διαδικασία της προδιαλογής και από την επεξεργασία των σύμμεικτων στις ΜΕΑ) οδηγείται για ταφή.

Σύμφωνα με τη μελέτη «αποδεικνύεται, ότι ο συγκεκριμένος στόχος δεν επιτυγχάνεται χωρίς δημιουργία μονάδων ενεργειακής αξιοποίησης των υπολειμμάτων ΑΣΑ και τον εξευγενισμό τους για το σκοπό αυτό, στις οποίες σύμφωνα με το αναθεωρημένο ΕΣΔΑ θα υφίστανται επεξεργασία τα υπολείμματα και ενδεχομένως και τα παραγόμενα δευτερογενή καύσιμα».

Καύση όχι μόνο των δευτερογενών καυσίμων, αλλά και των υπολειμμάτων

Αφού, λοιπόν, το ποσοστό της ταφής παραμένει σταθερά υψηλό και μακριά από το στόχο του 10% και για να μην καταρρεύσει το βασικό επιχείρημα της καύσης, ότι δηλαδή θα εκλείψει η ανάγκη της ταφής, ανασύρεται μια ακόμη ακραία επιλογή, αυτή της καύσης ΚΑΙ των υπολειμμάτων, αντί της ταφής τους σε ΧΥΤΥ. Παρατίθενται 2 σενάρια, με βάση τα δεδομένα του 2030.

Σενάριο 1
Τα παραγόμενα υπολείμματα από την επεξεργασία των ΑΣΑ σε ΜΕΑ και των προδιαλεγμένων οργανικών σε ΜΕΒΑ, καθώς και το παραγόμενο δευτερογενές καύσιμο (SRF/RDF από τις ΜΕΑ), τα οποία εκτιμώνται αθροιστικά σε 553.874 τόνους, θα οδηγούνται σε μονάδα ενεργειακής αξιοποίησης, από την οποία θα προκύψει υπόλειμμα σε ποσοστό 25%, που αντιστοιχεί σε 138.468 τόνους και σε ποσοστό 6,7% του συνόλου των ΑΣΑ. Στο υπόλειμμα αυτό συμπεριλαμβάνεται το σύνολο των στερεών υπολειμμάτων της μονάδας, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων μπορεί να διατεθεί σε ΧΥΤΥ μη επικίνδυνων αποβλήτων, ενώ μικρό μέρος τους αναμένεται να πρέπει να υποστεί κατάλληλη διαχείριση ως επικίνδυνα απόβλητα, όπως π.χ. στερεοποίηση – σταθεροποίηση, διάθεση σε ΧΥΤ επικίνδυνων αποβλήτων (ΧΥΤΕΑ), επεξεργασία ή/και διάθεση με άλλες κατάλληλες μεθόδους και σε άλλες κατάλληλες εγκαταστάσεις.

Σενάριο 2
Το παραγόμενο SRF-RDF (241.015 τόνοι) θα οδηγηθεί προς αξιοποίηση σε κατάλληλες ενεργοβόρες βιομηχανίες, όπως οι τσιμεντοβιομηχανίες, αντικαθιστώντας τα παραδοσιακά ορυκτά καύσιμα, ενώ τα παραγόμενα υπολείμματα από την επεξεργασία ΑΣΑ σε ΜΕΑ, από την επεξεργασία των προδιαλεγμένων οργανικών σε ΜΕΒΑ και τα υπολείμματα από επεξεργασία άλλων ρευμάτων (ογκωδών αποβλήτων, ΑΗΗΕ, ξύλο – ύφασμα), τα οποία θα είναι 312.859 τόνοι, θα οδηγηθούν σε μονάδα ενεργειακής αξιοποίησης, από τις οποίες θα προκύψει αυξημένο υπόλειμμα σε μέγιστο ποσοστό 30%. Με βάση αυτό το σενάριο θα προκύψει υπόλειμμα μονάδας ενεργειακής αξιοποίησης 93.858 τόνων, το οποίο θα καταλήξει σε ΧΥΤΥ ή ΧΥΤΕΑ. Η ποσότητα αυτή αντιστοιχεί στο 4,5% του συνόλου των ΑΣΑ.

Τα υπολείμματα της επεξεργασίας από τις ΜΕΑ και από τις Μονάδες Ενεργειακής Αξιοποίησης θα οδηγούνται στους ΧΥΤΥ που θα κατασκευαστούν στο Κεντρικό Πάρκο ή/ και στο Πάρκο ΟΕΔΑ Δ. Αττικής !!!

III. ΥΠΟΔΟΜΕΣ

Οι βασικές υποδομές που προβλέπονται είναι οι εξής:

  1. Δίκτυα προδιαλογής υλικών που εξυπηρετούν συγκεκριμένα εναλλακτικά συστήματα διαχείρισης παραμένουν ανέπαφα. Εκεί όπου δεν υπάρχουν τέτοια δίκτυα προτείνεται η δημιουργία τους, με την ευθύνη ΟΤΑ α’ βαθμού και του ΕΔΣΝΑ, με το δεύτερο να επιδιώκει τον έλεγχό τους και τη σταδιακή ανάθεση υπηρεσιών σε ιδιώτες εργολάβους. Επαναλαμβάνεται για πολλοστή φορά η χωριστή συλλογή χαρτιού, πλαστικού μετάλλων και γυαλιού, που ποτέ δεν υλοποιείται.
  2. Στις υποδομές αυτές περιλαμβάνονται και τα υπάρχοντα ΚΔΑΥ, για τα οποία «απαιτείται να εκσυγχρονιστούν ώστε να αυξήσουν τα επιδόσεις τους όσον αφορά στη διαλογή και στη μείωση του υπολείμματος, καθώς να προσαρμόσουν τη λειτουργία τους στις απαιτήσεις της ΔσΠ διακριτών ρευμάτων, καθώς και να μπορούν να εξάγουν αναλυτικά ποσοτικά και ποσοτικά στοιχεία ανά Δήμο». Ακόμη και η λειτουργία των ΚΔΑΥ συνδέεται με την καύση, καθώς «θα πρέπει να εξετάζεται η περεταίρω ανάκτηση του υπολείμματος είτε εντός του ίδιου του ΚΔΑΥ με παραγωγή δευτερογενούς καυσίμου, είτε η περαιτέρω διαχείρισή του σε ΜΕΑ ή άλλη εγκατάσταση με σκοπό την ανάκτηση υλικών και ενέργειας».
  3. Οι ΣΜΑ όχι μόνο δε συρρικνώνονται, αλλά συντηρούνται και επεκτείνονται, αναπαράγοντας το συγκεντρωτικό μοντέλο διαχείρισης, που θέλει τις βασικές εργασίες διαχείρισης να γίνονται σε ελάχιστες κεντρικές εγκαταστάσεις. Τώρα, μάλιστα, γίνεται λόγος και για σταθμούς μεταφόρτωσης βιοαποβλήτων και ανακυκλώσιμων υλικών.
  4. Δίκτυο Μονάδων Επεξεργασίας Βιοαποβλήτων (ΜΕΒΑ), που θα υποδέχεται και θα επεξεργάζεται τα βιοαπόβλητα του ανύπαρκτου, για την ώρα, δικτύου προδιαλογής. Εκτός από τις μονάδες που θα γίνουν στους κεντρικούς χώρους διαχείρισης, θα κατασκευαστούν και κάποιες περιφερειακές, ο αριθμός και η δυναμικότητα των οποίων παραμένουν άγνωστη.
  5. Για να «χρυσωθεί το χάπι» οι οργανωμένες εγκαταστάσεις διαχείρισης αποβλήτων (ΟΕΔΑ) μετονομάζονται σε πάρκα κυκλικής διαχείρισης. Είναι η υπάρχουσα ΟΕΔΑ Φυλής, η υπό κατασκευή ΟΕΔΑ Γραμματικού, ο χώρος του ΣΜΑ Σχιστού, μια εγκατάσταση στα νότια (που κανείς δεν πιστεύει ότι θα κατασκευαστεί) και μια νέα εγκατάσταση (πιθανότατα στη Φυλή), που ονομάζεται «κεντρικό πάρκο κυκλικής διαχείρισης». Σε σχέση με το υφιστάμενο ΠΕΣΔΑ έχουμε μια σαφή οπισθοδρόμηση, ως προς τον αριθμό και τη χωροθέτηση. Από άποψη μεγεθών, η «καρδιά» της κεντρικής διαχείρισης των ΑΣΑ της περιφέρειας Αττικής θα εξακολουθήσει να χτυπά στη Φυλή και στο Σχιστό.
  6. Μέσα στα παραπάνω «πάρκα κυκλικής διαχείρισης» θα αναπτυχθούν οι ΜΕΑ. Πιο συγκεκριμένα:
    • Διατηρείται το ΕΜΑΚ, το οποίο θα λειτουργήσει μεταβατικά ως ʺΠράσινο Εργοστάσιο” και η λειτουργία του ως έχει θα παύσει το 2025. Θα εκπονηθεί μελέτη για την εύρεση της βέλτιστης λύσης σχετικά με την αξιοποίηση των υποδομών του και τη συμμόρφωσή του με τις απαιτήσεις και τους στόχους των ευρωπαϊκών οδηγιών 850, 851, 852/2018. Εξυπηρετείται από νέο ΧΥΤΥ που κατασκευάζεται στην ευρύτερη περιοχή ΟΕΔΑ Δ. Αττικής.
    • Οι 2 ΜΕΑ Κεντρικού Τομέα συνενώνονται σε 1 με τη δυναμικότητα που υπολείπεται από το ισοζύγιο της Περιφέρειας και η οποία χωροθετείται από μελέτη χωροθέτησης που έχει αναθέσει ο ΕΔΣΝΑ και είναι σε εξέλιξη (έχει προαναγγελθεί η περιοχή της Φυλής). Έχει ενταχθεί σε Νόμο ΣΔΙΤ και θα εξυπηρετείται από νέο ΧΥΤΥ που θα κατασκευαστεί πλησίον της.
    • Διατηρείται η ΜΕΑ Πειραιά, η οποία χωροθετείται στην ευρύτερη περιοχή του Σχιστού, η οποία έχει ενταχθεί στο Νόμο ΣΔΙΤ και επανεξετάζεται η δυναμικότητά της. Εξυπηρετείται από το νέο ΧΥΤΥ στην ευρύτερη περιοχή της ΟΕΔΑ Δ. Αττικής.
    • Διατηρείται ως έχει η ΜΕΑ Βορειοανατολικού Τομέα, η οποία είναι σε διαδικασία δημοπράτησης. Εξυπηρετείται από το ΧΥΤΥ Γραμματικού.
    • Διατηρείται η ΜΕΑ Νοτίου Τομέα, της οποίας η διαδικασία εξέτασης χωροθέτησης είναι σε εξέλιξη μεταξύ του ΕΔΣΝΑ και των Δήμων και επανεξετάζεται η δυναμικότητά της. Εξυπηρετείται από τον νέο ΧΥΤΥ της ΟΕΔΑ Δ. Αττικής ή του νέου ΧΥΤΥ που θα κατασκευαστεί, αναλόγως της χωροθέτησής τους. Από την πρότερη εμπειρία μας, έχουμε σοβαρές επιφυλάξεις για το κατά υπάρχει πραγματική βούληση για την κατασκευή της. Σύμφωνα με τη μελέτη, οι παραπάνω υποδομές απαιτείται να τεθούν σε πλήρη λειτουργία έως το 2025. Στις ΜΕΑ θα πρέπει να προβλέπεται η παραγωγή δευτερογενούς καυσίμου (SRF/RDF), το οποίο θα οδηγείται προς ενεργειακή αξιοποίηση σε ενεργοβόρες βιομηχανικές μονάδες ή/και σε Μονάδες Ενεργειακής Αξιοποίησης σύμμεικτων υπολειμματικών ΑΣΑ. Τα υπολείμματα της επεξεργασίας από τις ΜΕΑ και από τις Μονάδες Ενεργειακής Αξιοποίησης θα οδηγούνται στους ΧΥΤΥ που θα κατασκευαστούν στο Κεντρικό Πάρκο ή/και στο Πάρκο ΟΕΔΑ Δ. Αττικής.
  7. Σε πείσμα των διακηρύξεων ότι σταματά το θάψιμο των σκουπιδιών και ότι κλείνει ο ΧΥΤΑ Φυλής, η διαχείριση των αποβλήτων θα συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμη να υποστηρίζεται από ΧΥΤΥ. Το νέο σχέδιο προβλέπει τους παρακάτω 4 ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ:
    • Ο νέος ΧΥΤΑ, που δημοπρατήθηκε πρόσφατα, μέσα στην ΟΕΔΑ Φυλής, τουλάχιστον μέχρι το 2025
    • Ένας νέος ΧΥΤΥ, κοντά στη νέα ΜΕΑ (κατ’ όνομα του κεντρικού τομέα), πιθανότατα στη Φυλή ή στη γύρω περιοχή.
    • Ο ΧΥΤΥ Γραμματικού, που θα εξυπηρετεί τη ΜΕΑ ΒΑ τομέα.
    • Ο ΧΥΤΥ Ύδρας, που επίσης καλύπτει τοπικές ανάγκες.

Σε διάφορα σημεία του νέου ΠΕΣΔΑ γίνεται λόγος για ΧΥΤΥ που θα κατασκευαστούν στο Κεντρικό Πάρκο ή/και στο Πάρκο ΟΕΔΑ Δ. Αττικής. Άγνωστο παραμένει αν η αναφορά στο πάρκο ΟΕΔΑ Δ. Αττικής παραπέμπει στο ΧΥΤΑ που έχει δημοπρατηθεί ή αν εξετάζεται και νέος (τρίτος) ΧΥΤΥ μέσα στην παλιά ΟΕΔΑ Φυλής – Άνω Λιοσίων.

Το περιεχόμενο του νέου ΠΕΣΔΑ έρχεται να επιβεβαιώσει τις χειρότερες προβλέψεις του ΔΥΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ και των άλλων συλλογικοτήτων της Δυτικής Αθήνας, της Δυτικής Αττικής και του Δυτικού Πειραιά. Ο συγκεντρωτισμός παγιώνεται, με τις πλέον ρυπαίνουσες δραστηριότητες να στοιχειώνουν τη δυτική πλευρά της Αττικής για τα επόμενα 30 χρόνια, οι κάτοικοί της θα εξακολουθούν να βιώνουν το συνήθη περιβαλλοντικό ρατσισμό, οι πολίτες αποξενώνονται από τη διαδικασία της διαχείρισης, τα εργολαβικά συμφέροντα επεκτείνουν τον έλεγχό τους και τις πηγές της κερδοφορίας τους, οι αυτοδιοικητικοί των δήμων της Αττικής θα μπορούν να υπόσχονται στους δημότες τους αστραφτερούς δρόμους και κάδους και το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού φάσματος θα εξακολουθεί να παίζει τα δικά του πολιτικά παιχνίδια στις πλάτες των παριών της Αττικής.

Αυτά θα συμβούν, αν αφήσουμε να γίνει πράξη ο παραπάνω σχεδιασμός. Από την πλευρά μας λέμε ότι δεν πρόκειται για μια χαμένη μάχη και είμαστε αποφασισμένοι να τη δώσουμε με κάθε μέσο που έχουμε στη διάθεσή μας, συμπεριλαμβανομένων των ενωτικών, μαζικών δράσεων στο αμέσως επόμενο διάστημα, στη βάση της δοκιμασμένης στην πράξη αγωνιστικής κινηματικής κατεύθυνσης. Επαναλαμβάνουμε για μια ακόμη φορά τα αιτήματά μας:

• Άμεση διακοπή όλων των διαδικασιών κατασκευής νέων μονάδων επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων σε ΦΥΛΗ και ΣΧΙΣΤΟ, καθώς και της επέκτασης των υφιστάμενων υποδομών στη Φυλή (ΧΥΤΑ, ΕΜΑΚ).
• Άμεση απομάκρυνση του μοναδικού στη χώρα αποτεφρωτήρα επικίνδυνων νοσοκομειακών αποβλήτων (ΕΑΥΜ)
• Άμεσο και οριστικό κλείσιμο του συνόλου της εγκατάστασης της Φυλής.
• Ένταξη σε πρόγραμμα περιβαλλοντικής αποκατάστασης της ευρύτερης περιοχής.
• Ακύρωση των χωροθετήσεων του ν. 3164/2003, κανένας νέος ΧΥΤΑ/Υ στη Δυτική Αττική.
• Καμία μονάδα καύσης απορριμμάτων στην Αττική και στην υπόλοιπη χώρα.
• Κατάργηση του διαβρωτικού μηχανισμού των αντισταθμιστικών «ωφελημάτων».
• Κατασκευή όλων των αναγκαίων υποδομών -συμπεριλαμβανομένων των απαραίτητων νέων ΧΥΤΥ-, για την υλοποίηση ενός νέου συστήματος δημόσιας διαχείρισης των απορριμμάτων, που θα έχει βασικό στόχο τη μέγιστη δυνατή προδιαλογή και ανάκτηση υλικών, με δίκαιη κατανομή των όποιων βαρών και με αυστηρή τήρηση όλων των περιβαλλοντικών διασφαλίσεων.
• Ανοιχτή δημόσια διαβούλευση με τους πολίτες, τους φορείς, τις συλλογικότητες και τα όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης για το περιεχόμενο του νέου ΠΕΣΔΑ Αττικής.

31.5.2021

Φορείς και συλλογικότητες
Δυτικής Αττικής – Δυτικής Αθήνας – Δυτικού Πειραιά

ΦυλήΣχιστόSTOP