Η «Εξ’ αποστάσεως εργασία» ήρθε για να μείνει τελικά;

Έρευνα στον ιδιωτικό τομέα δείχνει ότι η εξ αποστάσεως και η υβριδική εργασία έχει φέρει αύξηση της παραγωγικότητας στους χώρους εργασίας, η οποία ωστόσο αξιολογείται ότι είναι βραχυπρόθεσμη. Σχεδόν έξι στις δέκα (57%) επιχειρήσεις απαντούν ότι έχουν καλύτερες επιδόσεις σε σχέση με τους στόχους απόδοσης και παραγωγικότητας τους τελευταίους 12 μήνες. Στον αντίποδα, μόλις το 4% αναφέρει ότι η εταιρεία τους απέδωσε σημαντικά χειρότερα κατά το ίδιο διάστημα.
Οι μετρήσεις έχουν σίγουρα αντιστοιχία και στους Δήμους.

Τα στελέχη των επιχειρήσεων υποστηρίζουν στην έρευνα ότι τα οφέλη παραγωγικότητας και απόδοσης ενδέχεται να επιτυγχάνονται σε βάρος της μακροπρόθεσμης εμπιστοσύνης από πλευράς εργαζομένων. Χαρακτηριστικό είναι ότι μόλις το 31% των επικεφαλής επιχειρήσεων πιστεύουν απόλυτα ότι η εταιρεία τους, δημιουργεί υψηλά επίπεδα εμπιστοσύνης μεταξύ των εργαζομένων και των άμεσων προϊσταμένων τους.
Σε αυτό, ενδέχεται να συμβάλλει και το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout), καθώς σχεδόν τα τρία τέταρτα (74%) δηλώνουν ότι δεν είναι απόλυτα βέβαιοι ότι ο φόρτος εργασίας είναι διαχειρίσιμος σε βαθμό που να επιτρέπει στους εργαζόμενους να αξιοποιούν πλήρως τον προσωπικό τους χρόνο. Αυτό βέβαια το φαινόμενο εξουθένωσης δεν είναι σαφώς τόσο έντονο στους δήμους καθώς εκεί οι εργαζόμενοι δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα ανασφάλειας στην εργασία.
Σύμφωνα με τη νέα έρευνα της PwC, κατά τη διάρκεια της πανδημίας πολλές εταιρείες έχουν ενισχύσει την παραγωγικότητα και την αποδοτικότητα του ανθρώπινου δυναμικού τους. Ωστόσο, όσον αφορά στην κουλτούρα και σε θέματα ηγεσίας, προκύπτουν παράμετροι που δρουν ανασταλτικά στη δημιουργία ισχυρών στρατηγικών ανθρώπινου δυναμικού.
Η έρευνα “Future of Work and Skills” στηρίζεται σε δείγμα 4.000 επικεφαλής επιχειρήσεων και τμημάτων ανθρώπινου δυναμικού από 26 χώρες και περιοχές και 28 κλάδους.
Ο αντίκτυπος της τεχνολογίας
Η έρευνα διαπιστώνει ότι ο σχεδιασμός των επιχειρήσεων θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του τον αντίκτυπο της τεχνολογίας στην ανθρώπινη εργασία. Η ψηφιοποίηση θα συνεχίζει να βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα των ηγετικών στελεχών, ενώ επί του παρόντος υπάρχει χάσμα μεταξύ του ενισχυμένου ρόλου της τεχνολογίας στη στρατηγική ανθρώπινου δυναμικού και της κατανόησης των κινδύνων, που αυτή επιφέρει.
Μόλις το 21% των επικεφαλής επιχειρήσεων συμφωνεί απόλυτα ότι είναι σε θέση να αναγνωρίσουν τους δυνητικούς κινδύνους, που προκαλούνται από αποφάσεις για αντικατάσταση της ανθρώπινης εργασίας με τεχνολογία. Επιπλέον, μόλις το 25% συμφωνεί απόλυτα ότι επικοινωνεί με σαφήνεια με τους υπαλλήλους και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη σχετικά με τον αντίκτυπο της αυτοματοποίησης και της τεχνητής νοημοσύνης.
Επιτακτική για τον σχεδιασμό οφείλει να είναι και η εστίαση στην ανάγκη ανάπτυξης δεξιοτήτων. Ένα τρίτο των επικεφαλής Ανθρώπινου Δυναμικού ανέφερε ότι είναι πολύ σημαντικό να προσδιοριστούν οι δεξιότητες, που θα χρειαστεί στο μέλλον η επιχείρηση, ως αποτέλεσμα των τεχνολογικών αλλαγών. Αυτό ισχύει σε μεγαλύτερο βαθμό στους δήμους. Δυστυχώς δεν υπάρχει μηχανισμός που να μετράει τέτοιες αλλαγές στους δήμους ωστόσο η κάθε δημοτική αρχή θα μπορούσε να κάνει τις δικές της εκτιμήσεις. Iσως θα ήταν πολύ σημαντικό οι Γενικοί Γραμματείς να περάσουν κάποια σεμινάρια για να αποκτήσουν την επιδεξιότητας της αξιολόγησης στην παραγωγικότητα.