Ένα σοβαρό ζήτημα που αφορά άμεσα τη συμμετοχή συνταξιούχων του Δημοσίου στην Τοπική Αυτοδιοίκηση αναδεικνύει με επιστολή της η Κατερίνα Πηγατσιώτη, Πρόεδρος της Ένωσης Προέδρων Κοινοτήτων Νομού Καστοριάς και εκπρόσωπος του Συντονιστικού Οργάνου Προέδρων Δημοτικών Κοινοτήτων Ελλάδος.
Αφορμή αποτελεί η μετατροπή της αποζημίωσης των Προέδρων Δημοτικών Κοινοτήτων σε έξοδα παράστασης που συνδέονται με την αντιμισθία του Δημάρχου, μια αλλαγή που, όπως επισημαίνεται, δημιουργεί σημαντικές συνέπειες για αιρετούς συνταξιούχους του Δημοσίου ηλικίας κάτω των 62 ετών, καθώς μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε πλήρη αναστολή της σύνταξής τους.
Η επιστολή θέτει ένα ουσιαστικό πολιτικό και θεσμικό ερώτημα: μπορεί η Πολιτεία από τη μία να ζητά ενεργές και ισχυρές Δημοτικές Κοινότητες και από την άλλη να δημιουργεί αντικίνητρα για ανθρώπους που επιθυμούν να προσφέρουν στα κοινά; Ζητείται, ως εκ τούτου, η επανεξέταση της σχετικής ρύθμισης, ώστε η οικονομική ενίσχυση των Προέδρων Κοινοτήτων να μην καταλήξει στην πράξη σε αποδυνάμωση του ίδιου του θεσμού.
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Αναστολή σύνταξης αιρετών συνταξιούχων του δημοσίου κάτω των 62 ετών. Άλλα τα λεγόμενα κι άλλα τα γενόμενα..
Μια από τις βασικές διεκδικήσεις των Προέδρων Δημοτικών Κοινοτήτων Ελλάδος κατά τη διάρκεια της συζήτησης του Νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ήταν η αύξηση της αποζημίωσης τους η οποία συσχετιζόταν μέχρι πρόσφατα με τιμές προ 20ετίας, καθώς επίσης διεκδικήσαμε και τη συνάρτησή της με τον πληθυσμιακό κριτήριο
Δηλαδή με λίγα και ξεκάθαρα λόγια επιδιώξαμε την αύξηση της αποζημίωσής μας με συνυπολογισμό της χιλιομετρικής απόστασης μιας Κοινότητας από την έδρα της και του πληθυσμού της.
Σε αυτό το σημείο, ταιριάζει η παροιμία άλλα τα λεγόμενα και άλλα τα γενόμενα..
Ο νομοθέτης αντί να προβεί σε αύξηση της μέχρι τώρα αποζημίωσης, προέβη σε αύξηση, μετατρέποντας την αποζημίωση σε έξοδα παράστασης συσχετιζόμενα με την αντιμισθία του Δημάρχου.
Η ιδιάζουσα διαφορά μεταξύ αποζημίωσης και εξόδων παράστασης συσχετιζόμενων με την αντιμισθία του Δημάρχου είναι ότι η αποζημίωση δεν υπάγεται σε φορολογία διότι είναι απλώς αποζημίωση εξόδων που επέρχονται από την προώθηση των υποθέσεων της εκάστοτε Κοινότητας προς το Κέντρο Διοίκησης ήτοι τον εκάστοτε Δήμο. Ενώ τα έξοδα παράστασης θεωρούνται εισόδημα από εργασία και φορολογούνται.
Ακριβώς σε αυτό το σημείο γεννιέται μαζί με πολλά άλλα, που ελπίζω να τα συζητήσουμε σε μια νέα θεματική, ένα μείζον πρόβλημα για τους αιρετούς συνταξιούχους του Δημοσίου, κάτω των 62 ετών. Αναστέλλεται η σύνταξή τους.
Το καθεστώς αναστολής σύνταξης του δημοσίου για έναν Πρόεδρο Δημοτικής Κοινότητας (αιρετό) που είναι κάτω των 62 ετών εξαρτάται αποκλειστικά από το αν για τη θέση αυτή λαμβάνει αντιμισθία ή αν εισπράττει μόνο έξοδα παράστασης/αποζημίωση.
Στην πραγματικότητα επιβάλλεται Ποινή και αναστέλλεται πλήρως η σύνταξη για όσους συνταξιοδοτούνται από το Δημόσιο και είναι κάτω των 62 ετών (π.χ. πρώην δημόσιοι υπάλληλοι, σώματα ασφαλείας) και πιάνουν ξανά δουλειά στο Δημόσιο ή σε Δήμους.
Κατά μία έννοια αναγνωρίζεται το αξίωμα του Προέδρου ως λειτούργημα και ως προσφορά κατά άλλη όμως αποτρέπεται και τιμωρείται η επιθυμία για προσφορά αφού κάποιος έχει κλείσει ένα κύκλο εργασιών στη ζωή του και θέλει να παραμείνει ενεργός απασχολούμενος.
Επίσης αναγκαίο είναι να επισημάνουμε ότι εμείς θέλουμε απλώς αύξηση της αποζημίωσης μας για την κάλυψη των αναγκών του αξιώματος και όχι αύξηση εισοδήματος από εργασία (μισθός)
Εδώ τίθεται ένα μεγάλο ερώτημα
Γιατί ένας συνταξιούχους του Δημοσίου για παράδειγμα 60 ετών που λαμβάνει σχηματικά θα πω 1200€ σύνταξη και παράλληλα υπηρετεί στο αξίωμα του Πρόεδρου Κοινότητας να αποδεχθεί να απολέσει για όσο διαρκεί η θητεία του, την σύνταξη του δημοσίου για την αντιμισθία του Προέδρου των 560€;;
Εσείς θα το επιλέγατε;
Με τον τρόπο αυτό το ΜΟΝΟ που θα επιτύχουμε είναι
την απαξίωση του αξιώματος του Προέδρου της Κοινότητας,
την ελλιπή εκπροσώπηση των Κοινοτήτων
την αποστασιοποίηση των συνταξιούχων από τα κοινά
καθώς και άλλη μια προϋπόθεση για την ερημοποίηση της υπαίθρου
Ως εκ τούτου αναγκαία κρίνεται η επανεξέταση του ζητήματος αν αποφασίσουμε φυσικά ότι θέλουμε Κοινότητες με υπόσταση και όχι απλώς με οντότητα. Αν θέλουμε Τοπική Αυτοδιοίκηση αποκεντρωμένη στην πράξη και όχι μόνο στα χαρτιά.
Κατερίνα Πηγατσιώτη
Πρόεδρος Ένωσης Προέδρων Κοινοτήτων Νομού Καστοριάς
Εκπρόσωπος του Συντονιστικού Οργάνου Προέδρων Δημοτικών Κοινοτήτων Ελλάδος
